پایان جهان

در سوم آوریل 1843 جماعتی بر روی تپه ای در نئوانگلند جمع شده و در انتظار پایان جهان بودند. آنها از انتظار خود نتیجه ای نگرفتند اما علیرغم نا امیدی، ایمان خود را به مردی که فاجعه را پیشگویی کرده بود از دست ندادند. ویلیام میلر کشاورزی ملحد بود که پیش بینی کرده بود روز جزا فراخواهد رسید. او مدت زیادی بر کتاب مکاشفه ی دانیال اندیشید و در 1831 نخستین اخطار خود را آشکار کرد. بعد به سفری دراز رفت و همه جا عقیده خود را وعظ کرد. پیشگویی او در فرا رسیدن روز جزا با ظهور ستاره ای دنباله دار در 1833 و پیدا شدن هاله هایی در اطراف خورشید بیشتر قوت گرفت. روزنامه ی نیویورک هرالد پیشگویی او را در باب نابودی جهان در سوم آوریل منتشر کرد. گزارش شد عده ای از مردم خرافاتی خود و خانواده شان را کشتند تا گرفتار شلوغی در پشت دروازه های بهشت نشوند. روایت شده در دهکده ی وستفورد ابلهی شیپور بزرگی را به صدادر آورد و طرفداران میلر فریاد بر آوردند:« درود بر مریم مقدس. آن هنگامفرا رسیده است.» ابله که آنقدرها هم ابله نبود پاسخ داد:« احمقها بروید و سیب زمینیهایتان را از خاک بیرون آورید. فرشتگان این کار را برای شما نخواهند کرد.» در آن روز هم اتفاقی نیفتاد. میلر تاریخ جزا را 22 مارس 1844 معین کرد. در آن روز هم عده ای کفن پوشیدند و در قبرستان ها به انتظار نشستند. بعضی از طرفداران او تمام مایملک خود را فروختند گرچه مشخص نیست پول آن را برای چه می خواستند. در22 مارس او اعلام کرد که دچار اشتباه محاسبه شده و تاریخ 22 اکتبر را به عنوان روز جزا مشخص کرد. در این روز یکی از طرفدارانش کفن سفیدی به تن کرده و گاوی همراه خود بهقبرستان آورده بود و میگفت:«‌ سفر درازی در پیش داریم و بچه ها به شیر نیاز دارند.» در 23 اکتبر طرفداران او کم کم متفرق شدند زیرا جهان همچنان به چرخش خود ادامه می داد. خودمیلر مایملکش را اصلا نفروخته بود. نهضت او که یکصد هزار تن طرفدار داشت از هم پاشید اما بعضی از عقایدی که تاامروز در کلیسای ادونتیست برقرار استاز تعالیم او استخراج شده است.