جادوی عام یا جادو در معنای کلّی، بهمعنای هر عمل عجیبی ست. اصطلاح انگلیسی فنون سحرآمیز(به انگلیسی witchcraft) شامل قسمتی از این گونه پدیده هاست. و آنهم شامل جادوی خاص است. جادو یا جادوی خاص یا جادو در معنای جزئی(به عربی سحر و به انگلیسی Magic): فنّی ست مرموز برای اثرگذاریبر عالم مادّه با دخالت ارادهٔ جادوگر؛ چه ابتدایی باشد و چه برای خنثی کردن جادوی دیگری؛ چه هدف متعالی داشته باشد و چه پست. چه ورد بخواند، چه حرکاتی انجام دهد و چه از وسایلی استفاده کند برای معرّفی جادو مطابق دانش شناسی کاربردی، واژهٔ جادو را باید از چند جنبه بررسی کنیم: ۠۱.واژه شناسی. یعنی معنای مورد استفادهٔ آن در بین مردم. ۠۲.کاربرد اصطلاحی این واژه. یعنی هرچه در جایی جادو خوانده شده در این قسمت بررسی می‌شود. ۠۳.معرّفی جادوی عام و انواع آن. یعنیتمام اعمال عجیب. ۠۴.معرّفی « دانش نظری جادو» معروف بهنظریه‌های جادو. یعنی دانشی که به«چیست؟» و «چرا؟»ها در مورد جادو جواب می‌دهد. و آن علمیست به این نام که مرموز و حتّی رازورزانه یا سرّی است. یعنی توسّط علم شناخته نشده. زیرا هیچ گونه توضیح، توجیه، نظریه یارابطهٔ علّت و معلول به روش علمی در مورد آن ارائه نشده. امّا چون تلاش بهروش علمی و روش‌های کهن در این زمینه وجود داشته، و فرضیه هایی نیز در این مورد ارائه شده، نمی‌توان جنبهٔ دانشآن را کنار گذاشت. ۠۱.معرّفی « دانش کاربردی جادو». یعنیدانشی که از چگونه انجام دادن اعمال عجیب سخن می‌گوید. نه از «چیست؟» و«چرا؟» ۠۲.معرّفی «فنّ جادوگری» یا «سحر» یا «sorcery»: پر حجم‌ترین قسمت مبحثاست. زیرا جادو قبل از هر چیز یک فنّ است و از چگونه عمل کردن برای هدفی خاص صحبت می‌کند. همراه این‌ها تاریخ جادوگری و بازتابجادوگری در فرهنگ‌ها هم بررسی می‌شود